Αντί να ξεπερνάς, και να παραβλέπεις την έλλειψη επίγνωσης των άλλων, την καθιστάς την ταυτότητά τους .

Αντιπαθείς την απληστία, την ανεντιμότητα, την έλλειψη ακεραιότητας των άλλων, αυτά που έκαναν στο παρελθόν, αυτά που είπαν, αυτά που απέτυχαν να κάνουν, αυτά που θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να έχουν κάνει;

Το εγώ το λατρεύει αυτό.

Αντί να ξεπερνάς, να παραβλέπεις την έλλειψη επίγνωσης των άλλων, την καθιστάς την ταυτότητά τους.

 Ποιος το κάνει αυτό;

Η δική σου α-συναισθησία, η δική σου έλλειψη επίγνωσης μέσα σου, το εγώ σου.
Μερικές φορές το “λάθος” που βρίσκεις στον άλλο δεν είναι καν εκεί.

Είναι μια συνολικά λαθεμένη ερμηνεία , μια προβολή από ένα μυαλό προγραμματισμένο να βλέπει εχθρούς και να βγάζει τον εαυτό του “σωστό” ή “ανώτερο”.

Μπορείς να δείς την δική σου εμπειρία κάτω από αυτό το πρίσμα;

Εσύ για ποιόν ή για ποιους παραπονιέσαι; Πως τρέφεται το εγώ σου μέσα από αυτό;